Daarna op weg naar het strand: de dutch west coast night ultra.

daar zijn we weer is a post from Ultra's en Marathons.

Eigenlijk zat ik een beetje in een loopdipje maar haar tip deed het loopvuur weer wat oplaaien. Een regionaal klein loopje tijdens vakantie, daar had ik wel zin in. De plaatselijke VVV meneer dacht dat het een kilometer of 14 was (rondje rondom het meer). De gids van het ‘Canion swimming’ wist te vertellen dat de eersten er ongeveer 45 minuten over deed en dat het parcours redelijk vlak zou zijn. Het zou dus mogelijk moeten zijn om redelijk voorin te eindigen. De kinderen vinden dat ik eerste moet worden.

Zaterdags dus op tijd naar de start (je weet maar nooit). Bij het binnenrijden van het dorpje zien we veel mensen die sportief gekleed zijn. Allemaal met eenzelfde tasje, sommige al met startnummer opgespeld. Verkeersregelaars wijzen ons naar een weiland buiten het dorp. Ook daar erg veel lopers. Het regionale loopje lijkt een landelijk karakter te hebben.

Voor iets wat op een inschrijftent lijkt staat een enorme rij. Alleen krijgt iedereen gelijk een startnummer. Weer een andere rij bij een andere tent lijkt meer op inschrijven en na van het kastje naar de muur gestuurd te zijn kan ik een handtekening zetten om me in te schrijven en wederom een handtekening dat ik een startnummer en t-shirt ontvangen heb. Bij de eerste tent vertellen ze dat het ongeveer 12 km is, bij mijn inschrijftent blijkt het ruim 11 km te zijn.

We starten voor een enorme rots. Aan de zijkant draait een varken van ruim twee meter lang aan het spit zijn rondjes. Vanavond zal er niet veel van over zijn.

Er wordt door enkelen wat ingelopen. De meest vreemde warming up oefeningen worden uitgevoerd en sommigen roken nog even snel hun peukje. Waar ben ik terecht gekomen. Vlak voor de start valt me op dat vele lopers trail schoenen aan hebben. Daar sta ik met mijn snelle Nike slofjes. Een oude man blijft maar in de microfoon praten, er begint iets op aftellen te lijken ( ik herken twee in het Sloweens) en weg mogen ruim 600 lopers. Vanaf de rots rechtsaf over het slechts begaanbare voetpad wat er was. Losse stenen, uitstekende putdeksels, wegversmallingen. Ik heb alle aandacht nodig om niet op mijn muil te gaan. Om me heen vliegen ze als gekken weg. De brug over de rivier over en het fietspad op. Mooi vlak, strak, en dus tempo maken. Na een kilometer wordt het fietspad verlaten en volgen er veel moeilijke kilometers over bospaadjes. Losse stenen, boomwortels, een droge rivierbedding, hellinkjes, heuveltjes en afdalinkjes. Niet vallen, voorzichtig, kleine pasjes, goed kijken. Op ongeveer 7 km ( ze gaven overigens aan hoeveel kilometer je nog moet in tegenstelling tot hoeveel kilometer je al hebt gehad: op 6 km stond dus het bordje 5 !) beginnen we aan de overkant van het meer aan de terugweg. Een goed begaanbaar gravelachtig fiets/voetpad maar wel op en neer. Het lukt om even een kort praatje te maken met de man die al enkele kilometers achter me loopt. Iets als ‘ik dacht dat dit een wegwedstrijd was’ verstaat hij wel en ook dat ik dit niet zo gewend ben. Hij merkt op dat hij dat wel gezien heeft maar de volgende zin vraag ik hem toch even te herhalen: ‘You walk like Mohamed Ali’ en daarbij geeft hij al rennend een redelijke imitatie van Ali, The greatest.

Om vervolgens overigens een versnelling in te zetten die ik niet kan beantwoorden. Hij loopt van me weg, ik weet het gat niet al te groot te laten worden en kan het nog enigszins dichtlopen.

Tevreden finish ik in 46 minuten, als 30-35-e van de 600 ben ik dik tevreden. Maar bovenal, het plezier is weer volledig terug.

You walk like Mohamed Ali is a post from Ultra's en Marathons.

Tijdens de Veluwezoom trail, enkele weken geleden, was de deelname in vergelijking met het jaar ervoor verdubbeld. Hierbij waren veel lopers die deze 52 kilometer lange ultra trail  als eerste stap na de marathon waagden. De week voor deze trail had ik stevig doorgetraind en ook de week erna wilde ik dat doen.De handrem stond dus stevig aangetrokken en in het begin werd ik door vele lopers ingehaald. Onder hen al velen die fors liepen te hijgen. Nu was de route on-nederlands mooi, afwisselend en heuvelachtig. Forse beklimmingen, paden door heuphoge varens, vol in de zon over heidevlaktes. Ik had me voorgenomen om naast rustig te lopen ook veel te drinken en veel energie gels te gebruiken. Pas na 42 km mocht ik van mezelf versnellen, mocht ik daar nog voldoende kracht voor hebben.

Halverwege liep ik op positie 27. Ik had de route niet bestudeerd en dacht de hele tijd dat de tweede verzorgingspost op 42 kilometer zou zijn. Dat bleek pas op 45 kilometer te zijn. Ik had nog voldoende te drinken bij me en de laatste 7 km lukte het om iets te versnellen. Uiteindelijk werd ik15-e.

Nog mooier was dat ik de dinsdag na deze training alweer stevige rondjes op de piste kon draaien. Vrijwel geen spierpijn, wel wat vermoeid.

Lopen kan altijd en met iedereen.

Lopen met een wereldtopper is speciaal. Een week na de trail liep ik 41 kilometer met JanAlbert Lantink in de Duitse heuvels. 20 kilometer heen, keren en dezelfde 20 kilometer terug. Wat je heen nog omhoog moest, mocht je terug naar beneden. Heen ging het rustig, terug ging bij JAL het gas een beetje open. De laatste 5 km deed ik een poging JAL in het oog te houden maar ook dat lukte me net niet. Ook na deze training geen spierpijn.

Het tweede trainingsblok van 4 weken zat er bijna op. Een weekend met een dubbeldekker van 35 kilometer vormde de afsluiter. Zaterdag 35 en zondag hetzelfde verhaal. Zondag wilde een jonge AcTion loper wel eens mee. De leerling werd de meester. Het ‘jonkie’ liep erg goed en makkelijk maar na zo’n kleine 30 kilometer werd het allemaal wat zwaarder. Het ‘oudje’ liep erg nog kwiek naast. Inclusief in- en uitlopen een dagtotaal van 40 km.

Drie weken van ruim over de 120 kilometer per week zullen de basis moeten vormen voor het volgende blok van 6 weken omvang.

Stap voor stap bouwen aan de juiste vorm voor Winschoten 2011: ik heb er nu al zin in.

blok 2 is a post from Ultra's en Marathons.

Het eerste blok van 4 specifieke trainingsweken zit erop. Drie weken van ruim 120K per week gevolgd door een relatieve rustweek. Tijdens de drie weken wisselden rustige herstel trainingen in zone 1 ( hartslag tot 125 slagen per minuut) de intervaltrainingen op de piste en langere tempo duurlopen op de weg af. De training rondom Deventer van ruim 50K was een mooie route. In goed gezelschap vlogen de kilometers voorbij. Helaas moest trainer Ed van Beek na een kleine 15K op een geleende fiets stappen. Zijn kuit had er even geen zin meer in. Die lange duurlopen moeten in een voor mij rustig tempo van 10 kmh. Dat is wennen. Zeker de eerste kilometers lijkt het alsof het meer op sloffen dan op hardlopen. Het gaat om de duurbelasting en niet om de snelheid, houd ik me dan ook voor. En ook deze snelheid went. Een andere mooie duurloop vond plaats op het Duitse waddeneiland Borkum. Het eiland was klein genoeg om in één duurloop te ronden. Om 5.45 uur op pad om een kleine 4 uur later weer op het campingstoeltje te ploffen. De gehele route vrijwel onverhard kunnen lopen waarbij ruim de helft over het strand. Het laatste uur weer in de bewoonde wereld, tot die tijd vrijwel alleen met flora en fauna van het eiland.

De rustweek werd ook daadwerkelijk een rustweek aangezien ik, door een vervelende verkoudheid genoodzaakt, zelfs twee looploze dagen in heb gelast.

Het komende blok weer lekker doortrainen. De Veluwe zoom trail over 52K volgende week zondag als leuk tussendoortje.

blok 1 is a post from Ultra's en Marathons.

Na nu een aantal weken spelenderwijs weer wat kilometers gemaakt te hebben wil ik het serieuzer aanpakken. Vanaf januari train ik weer volle bak hoewel ik na zware inspanningen toch altijd nog wat reactie in mijn knie heb. Ook dat zal tzt wel slijten en misschien hoort het er vanaf nu wel bij. We zullen zien. De afgelopen weken enkele mooie ultra trainingstochten gemaakt waarbij Limburg Zwaarste (60K) zijn naam eer aan deed, de Enschede Marathonplus voor veel positieve reacties zorgde en de tocht langs de Buursebeek erg mooi en leuk was juist omdat het onduidelijk was wat we zouden aantreffen.

De focus vanaf nu zal gericht zijn op Winschoten 2011.

Niet meer zelf aanrommelen maar onder supervisie van Ed van Beek van MarathonPlus gericht opbouwen. Zijn eerste 6 weken schema geeft me veel vertrouwen. Mijn eerste reactie toen ik het las was ‘makkie’ want de weektotalen lagen lager of in de buurt van hetgeen ik al deed. Nadere bestudering brengt een afgewogen variatie in duur- snelheid en belasting aan het licht.Ik liep vaak harder en zal me nu moeten dwingen de duurlopen rustiger te lopen waarbij de lange duurlopen zelfs in een tempo van 6 minuten per kilometer zullen moeten gaan (10 kmh). De intervallen op de baan zijn iets langzamer dan ik gewend ben te doen maar in omvang weer groter. De vrijdagse krachttraining in de sportschool bij Fysiogym wil ik zo lang mogelijk handhaven. Ik vind ze oervervelend maar heb er veel baad bij.

Vandaag liep ik de eerste training.

Blokjes van 5 km in afwisselend zone 1 en zone 2. Zone 2 loopt wel lekker, zone 1 is lastig want als snel loop ik weer in zone 2. De afwisseling is wel leuk. Na 22 km pik ik zoon Arwin en de hond op en gezamenlijk maken we de 25 vol. Een lekkere training, een mooi begin.

Komende week hoop ik nog vele mooie trainingen as te kunnen werken.

Zondag een 50 km trainingsloop rondom Deventer. Onbekend terrein, uitgezet door trainer Ed. Ik heb er nu al zin in.

En later in het jaar ligt het plan er om het Twentekanaal af te lopen. OOH, wat een heerlijke sport.

startklaar is a post from Ultra's en Marathons.

Na nu een aantal weken spelenderwijs weer wat kilometers gemaakt te hebben wil ik het serieuzer aanpakken. Vanaf januari train ik weer volle bak hoewel ik na zware inspanningen toch altijd nog wat reactie in mijn knie heb. Ook dat zal tzt wel slijten en misschien hoort het er vanaf nu wel bij. We zullen zien. De afgelopen weken enkele mooie ultra trainingstochten gemaakt waarbij Limburg Zwaarste (60K) zijn naam eer aan deed, de Enschede Marathonplus voor veel positieve reacties zorgde en de tocht langs de Buursebeek erg mooi en leuk was juist omdat het onduidelijk was wat we zouden aantreffen.

De focus vanaf nu zal gericht zijn op Winschoten 2011.

Niet meer zelf aanrommelen maar onder supervisie van Ed van Beek van MarathonPlus gericht opbouwen. Zijn eerste 6 weken schema geeft me veel vertrouwen. Mijn eerste reactie toen ik het las was ‘makkie’ want de weektotalen lagen lager of in de buurt van hetgeen ik al deed. Nadere bestudering brengt een afgewogen variatie in duur- snelheid en belasting aan het licht.Ik liep vaak harder en zal me nu moeten dwingen de duurlopen rustiger te lopen waarbij de lange duurlopen zelfs in een tempo van 6 minuten per kilometer zullen moeten gaan (10 kmh). De intervallen op de baan zijn iets langzamer dan ik gewend ben te doen maar in omvang weer groter. De vrijdagse krachttraining in de sportschool bij Fysiogym wil ik zo lang mogelijk handhaven. Ik vind ze oervervelend maar heb er veel baad bij.

Vandaag liep ik de eerste training.

Blokjes van 5 km in afwisselend zone 1 en zone 2. Zone 2 loopt wel lekker, zone 1 is lastig want als snel loop ik weer in zone 2. De afwisseling is wel leuk. Na 22 km pik ik zoon Arwin en de hond op en gezamenlijk maken we de 25 vol. Een lekkere training, een mooi begin.

Komende week hoop ik nog vele mooie trainingen as te kunnen werken.

Zondag een 50 km trainingsloop rondom Deventer. Onbekend terrein, uitgezet door trainer Ed. Ik heb er nu al zin in.

En later in het jaar ligt het plan er om het Twentekanaal af te lopen. OOH, wat een heerlijke sport.

startklaar is a post from Ultra's en Marathons.

Een Twitter over mijn plan leverde al snel twee meelopers op. En niet de miste namelijk twee ervaren Triatleten en beide ouder van suksesvolle sportkinders.

Brigit Landewe en Jos Keulstra zagen dit tochtje wel zitten. Enkele mailtjes later was alles rond en zouden we zaterdag jl op pad. En dat het deze zaterdag warm zou worden, daar maalt dan verder helemaal niemand om.

Het werd een mooie trainingsloop. Vooral het eerste deel bij Markelo was voor ons allen onbelopen oevergebied. Schitterende natuur, boerderijen, een dorpje wat in de verte opdoemt. En vooral de beek, urenlang de beek, kilometer na kilometer de beek. Dan weer stromend, dan weer stilstaand, met vissers, eenden of lelies.

En zon, steeds warmere zon. Drinken, veel drinken. Onderweg de waterzakken bijvullend. En weer door, langs de beek.

Bij Buurse, net voor de Duitse grens, beletten brandnetels een eenvoudige doorgang. Degene die de benen op dat moment nog niet voelde, voelde ze nu wel. Bij de Haarmühle wordt even bijgetankt ( ongeveer 32 km) Helaas lukt het daarna nog maar een klein stukje om de beek te volgen. Nadat we enkele maisvelden doorploegd hebben en de beek Alstätte instroomt vervolgt hij zijn weg met aan beide oevers overvloedige brandnetels (38 km).

Helaas, de bron is niet te bereiken.

We rusten wat uit op een bankje. De batterij van mijn fototoestel is ook leeg.

Dat ik op weg ben met twee duursporters wordt dan overduidelijk.

We moeten wel nog naar huis!

Zonder een zucht of kreun komen we weer in de benen en hervatten we het laatste deel van deze tocht. Nog ruim 7 wat saaie kilometers langs een drukbereden straatweg op weg naar wederom de grens.

Na een kleine 5 uur en ruim 45 kilometer zit de Buursebeektocht 2011 erop.

Zeker voor herhaling vatbaar.

buursebeekloop 2011 is a post from Ultra's en Marathons.

Nu was ik op dat moment al blij met alleen de marathon te kunnen volbrengen dus schoof ik het idee ter zijde.

Te pas en te onpas werd dit plan vol hilariteit besproken. Toen bleek dat ik 3.15 mocht hazen begon het toch wel te kriebelen. Zou ik een poging doen? 3.15 op de marathon is stevig doorlopen; gemiddeld 13 kmh, 4.37 per kilometer.

En mailtje naar de organisatie was voldoende om startnummers te regelen en het plan van aanpak op te stellen. Eerst hazen op 3.15. Tussendoor een indicatie geven of het gaat lukken. Na de eerste finish het startnummer verwisselen, snel aanschuiven in het 2 uur vak en vervolgens de 2 uur lopers hazen. Voorwaarde was het plannetje met niemand te bespreken want het gevolg als het niet zou lukken zou langdurige hoon bij Ac-tion betekenen. Zelfs de donderdag voor de Marathon komt het plan weer ter sprake en wordt zelfs benoemd dat ik het vast ga doen.

De marathon verliep goed genoeg. Na 30 km even een dipje maar na 42 voel ik me sterk genoeg om ronde nummer drie aan te gaan.

Snel nummer wisselen, snel naar het startvak en weg.

Wat een enorme deelname. Ik had echt een beetje last van al die mensen, de warmte, dorst en och ook de vermoeidheid. Mijn redding was Bertus, een geweldig gezellige loper uit Nijverdal, bekend om oa. zijn volle maan trainingslopen (full moon run). Hij verzorgde me, gaf sponzen aan, bekertjes drinken, ontspannende grappen. Het tempo ging naar de 11 kmh en hoewel dat sneller was liep het fijner. Het was heerlijk om snellere clubgenoten te kunnen aanmoedigen en hun verbaasde gezicht te zien.

De halve werkte ik af in 1.57.

Volgens mijn Garmin liep ik vandaag 64,3 km in 5 uur 15.

Wie pakt de Enschede Marathon plus handschoen op?

Foto: je zus

Enschede Marathon Plus, #em11 is a post from Ultra's en Marathons.

Stunten ga ik na de marathon.

Enschede is a post from Ultra's en Marathons.

‘Slapen’ bij de scouting, naar de start en na instructie op pad.

Het werd een warme dag. Ik ben geen warmte loper en daar waar de anderen zweetloos lijken gutst het bij mij van mijn lijf. Veel water drinken, elk uur een gelletje en bij alle posten wat zoutjes, toetje en cola, cola, cola en een stukje vlaai. Limburg zwaarste kent nauwelijks plat, het nodige vals plat en vele mooie beklimmingen, graspaden, draaideurtjes, bossen, uitzichtpunten, wielrenners, wandelaars, bomen, stenen en zon, zon, zon, zon.

Tot 4 uur gaat het prima. Daarna gaat de knie zeuren, vooral heuvel af. Ik heb het zwaar tussen de 40 en 50 kilometer. De laatste 4 zijn relatief vlak en lukt het om weer wat tempo te maken. Na 6 uur drie kwartier zit het erop en is een koel biertje gruwelijk smakelijk. Douchen, bakkie koffie en weer 2.30 uur over de Duitse snelweg.

mooi weer is a post from Ultra's en Marathons.